Γιάννη γεια σου. Σου στέλνω ένα απόσπασμα από ένα νέο κείμενο που αφορά τη γιατρίνα (το μεγαλύτερό μου πρόβλημα και αγωνία μου, ο εφιάλτης μου, εκείνη την περίοδο, ήταν μήπως αναγκαστώ να “δώσω” συντρόφους μου στο κίνημα μετά από κάποια κακοποίηση μου από τη χουντική ασφάλεια ή την ΕΣΑ. Ευτυχώς κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Δεν έτυχα βαριάς κακοποίησης, μάλλον γιατί δεν ήμουν μέλος παράνομης πολιτικής οργάνωσης Τη γλίτωσα με ένα άγριο ξυλοδαρμό στη χουντική Ασφάλεια και με συνεχείς κλήσεις «διά υπόθεση σας» και απειλές, πάλι από τη χουντική Ασφάλεια). [ παρένθεση: Φεβρουάριος 2017, καταφτάνω, ερείπιο, στα επείγοντα του νοσοκομείου Αλεξάνδρα κρατώντας παραμάσχαλα πλήθος εξετάσεων που είχαν βαρέσει κόκκινο και με τη γνώμη του εμπειρότατου γιατρού μου. Στη νεαρή γιατρίνα – ειδικευόμενη-, καθώς με εξετάζει, λέω τη γνώμη του γιατρού μου. Τη δεύτερη φορά που το αποτολμώ με αυστηρότητα και αυταρχισμό μου λέει να μην της ξαναπώ τί λέει ο γιατρός μου. Δεν την ενδιαφέρει! Τί να κάνω; ...